"بهینه سازی محل باز کردن وج در استئوتومی والگوس تیبیا برای اصلاح MPTA به ۹۰ درجه: تحلیل مقایسه ای با استفاده از CAD رویکرد ترایگونومتریک موقعیت های قدامی، میانی و خلفی در صفحه ساژیتال"

 

چکیده

این پژوهش با هدف بهینه‌سازی برنامه‌ریزی جراحی استئوتومی والگوس پروگزیمال تیبیا (HTO) در بیماران مبتلا به آرتروز یک‌سطحی زانو انجام می‌شود. در این مطالعه، با استفاده از مدل‌سازی سه‌بعدی و شبیه‌سازی رایانه‌ای، تأثیر موقعیت‌های مختلف باز شدن وج استئوتومی بر اصلاح محور اندام و حفظ هندسه طبیعی مفصل زانو بررسی خواهد شد. یافته‌های این پژوهش می‌تواند به افزایش دقت جراحی و بهبود نتایج درمانی بیماران کمک کند.

 

اهداف

• تعیین مناسب‌ترین موقعیت باز شدن وج در جراحی استئوتومی والگوس پروگزیمال تیبیا.
• دستیابی به اصلاح مطلوب محور اندام تحتانی همراه با حفظ شیب طبیعی تیبیا.
• ارائه شواهد علمی برای بهبود برنامه‌ریزی و دقت جراحی‌های اصلاحی زانو.

 

ضرورت اجرای طرح

با وجود کاربرد گسترده جراحی HTO در درمان بیماران جوان مبتلا به آرتروز یک‌سطحی زانو، هنوز درباره بهترین محل باز شدن وج برای دستیابی هم‌زمان به اصلاح مطلوب محور اندام و حفظ بیومکانیک طبیعی زانو توافق روشنی وجود ندارد. اجرای این پژوهش می‌تواند با ارائه شواهد علمی، به استانداردسازی برنامه‌ریزی جراحی و کاهش عوارض ناشی از اصلاح نامناسب کمک کند.

 

روش تحقیق

این مطالعه به‌صورت مدل‌سازی و شبیه‌سازی رایانه‌ای انجام می‌شود. با استفاده از تصاویر سه‌بعدی بیماران و نرم‌افزارهای تخصصی مهندسی پزشکی، مدل‌های مجازی استخوان تیبیا ایجاد و سناریوهای مختلف جراحی استئوتومی شبیه‌سازی و مقایسه خواهند شد تا مناسب‌ترین موقعیت باز شدن وج تعیین شود.

 

نتایج مورد انتظار

انتظار می‌رود این پژوهش بتواند مناسب‌ترین موقعیت باز شدن وج در جراحی HTO را معرفی کرده و راهنمایی مبتنی بر شواهد برای جراحان ارتوپدی ارائه دهد. نتایج این مطالعه می‌تواند موجب افزایش دقت برنامه‌ریزی جراحی، حفظ بهتر بیومکانیک مفصل زانو، کاهش تغییرات ناخواسته پس از عمل و در نهایت بهبود پیامدهای درمانی بیماران شود.

 

مجری: دکتر سید محمد جواد مرتضوی، متخصص ارتوپدی

محل اجرا: مرکز تحقیقات تعویض مفاصل، مجتمع بیمارستانی امام خمینی (ره)